Tramadol intraveneuze opiaatontwenning

Het is een niet selectieve zuivere agonist van de µ, δ en κ en opioïdreceptoren, met een hogere affiniteit voor de µ receptoren. Bij patiënten behandeld met MAO-remmers tijdens de laatste 14 dagen voor het gebruik van het opioïde pethidine, werden levensbedreigende interacties op het centrale zenuwstelsel, de ademhalings- en de cardiovasculaire functie waargenomen. Deze bijwerkingen kunnen vooral optreden na een intraveneuze toediening en bij patiënten die onderhevig zijn aan fysieke stress. Deze bijwerkingen kunnen vooral optreden na een intraveneuze toediening en bij patiënten die onderhevig zijn aan fysieke stress. Men beschikt over onvoldoende bewijzen in verband met de veiligheid van tramadol tijdens de zwangerschap bij de mens. Huid- en onderhuidaandoeningen
• vaak: hyperhidrose
• soms: huidreacties (bijv
Bij in vivo studies werden deze effecten niet aangetoond. Bij ratten gaven dosissen tramadol vanaf 50 mg/kg/dag aanleiding tot toxische effecten bij de moederdieren en een toename van de mortaliteit bij de pasgeboren ratten. Volgens de ervaring die tot nu toe bekomen werd, kan tramadol als niet mutageen beschouwd worden. Ratten en honden verdroegen orale dosissen van respectievelijk 20 mg/kg en 10 mg/kg lichaamsgewicht en bij honden werden rectale dosissen van 20 mg/kg lichaamsgewicht getolereerd, zonder dat ze abnormale reacties vertoonden. Bij het konijn, toonde men vanaf dosissen van 125 mg/kg toxische effecten aan bij de moeders en skeletafwijkingen bij de nakomelingen. Na herhaalde orale en parenterale toediening van tramadol gedurende 6 à 26 weken bij ratten en bij honden en na orale toediening gedurende 12 maanden bij honden, toonden de hematologische, biochemische en histologische studies geen enkel bewijs van wijzigingen te wijten aan het actief bestanddeel aan. Mannelijke en vrouwelijke fertiliteit was niet verstoord. Er werden studies uitgevoerd bij ratten en muizen naar het carcinogeen vermogen van tramadolhydrochloride. In de studie bij muizen, noteerde men een verhoogde frequentie van levercel-adenomen bij de mannelijke dieren (dosisafhankelijke niet-significante toename vanaf 15 mg/kg) en een toegenomen aantal longtumoren bij de vrouwtjes voor alle dosisgroepen (significante toename, maar niet dosisafhankelijk). De studie bij ratten gaf geen aanwijzingen van een verhoogde tumorincidentie, te wijten aan het actief bestanddeel. Centrale nerveuze manifestaties traden enkel op na hoge dosissen, die aanzienlijk hoger lagen dan de therapeutische dosis: rusteloosheid, salivatie, convulsies en verminderde gewichtstoename. Bij de nakomelingen traden ontwikkelingsstoornissen op onder de vorm van ossificatie-stoornissen en verlating van de opening van de vagina en de ogen. Men vond in sommige in vitro testen bewijzen voor een mutageen effect.
Contramal 50 mg capsules
Contramal 100mg/ml druppels voor oraal gebruik, oplossing
Contramal 100mg zetpillen
Niet van toepassing. Contramal 100mg/2ml, oplossing voor injectie of infusie
Contramal 100 mg/2 ml oplossing voor injectie bleek onverenigbaar (onmengbaar) te zijn met oplossingen voor injectie met diclofenac, indometacine, fenylbutazone, diazepam, flunitrazepam, midazolam, glyceryltrinitraat.
5 mg/ml 2 ml + 8 ml 10

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.